Rekordy świata – snooker

Rekordy świata – snooker

Aktualny rekord świata – snooker w najbardziej prestiżowej kategorii, czyli maksymalnego breaka 147 w oficjalnym zawodowym meczu, nie ma dziś jednego wyłącznego posiadacza. Wynik 147 punktów pozostaje najwyższym możliwym standardowym breakiem i był wielokrotnie osiągany, a pierwszy oficjalnie uznany telewizyjny maksymalny break w erze nowoczesnego snookera zbudował Steve Davis podczas Lada Classic 11 stycznia 1982 roku w Oldham.

Jeśli jednak pytać o najbardziej wyjątkowy rekord punktowy w historii dyscypliny, to najwyższym breakiem w warunkach turniejowych pozostaje 155, uzyskane przez Jamiego Cope’a w 2005 roku w kwalifikacjach podczas treningowego ustawienia z wolną bilą po faulu przeciwnika. Ten wynik nie jest traktowany jako standardowy rekord świata w klasyfikacji oficjalnych maksymalnych breaków 147, ale zajmuje szczególne miejsce w historii snookera jako najwyższy break możliwy w specyficznych okolicznościach przepisów.

W snookerze pojęcie „rekord świata” wymaga doprecyzowania, bo dyscyplina nie działa jak lekkoatletyka czy pływanie z jedną tabelą oficjalnych rekordów świata. Najczęściej za rekordowy wynik uznaje się najwyższy break, liczbę maksymalnych breaków, najwyższy break w mistrzostwach świata albo rekordy punktowe i meczowe w konkretnej erze zawodowej. Dlatego poniżej rozdzielam najważniejsze rekordy świata w snookerze na kategorie, które są realnie używane przez World Snooker Tour i historyków dyscypliny.

Aktualny rekord Rekordy świata – snooker

W praktyce najczęściej wyszukiwana fraza rekordy świata – snooker dotyczy najwyższego breaka. W standardowych ramach meczu snookerowego najwyższy możliwy wynik w jednym podejściu to 147, czyli tzw. maksymalny break. Taki rezultat jest oficjalnie uznawany przez władze zawodowego snookera i pozostaje obowiązującym pułapem dla klasycznej partii bez wolnej bili na starcie rozbicia.

  • Aktualny najwyższy standardowy break: 147
  • Status: oficjalnie uznawany maksymalny break w snookerze
  • Pierwszy oficjalnie szeroko uznany w zawodowym turnieju telewizyjnym: Steve Davis
  • Data: 11 stycznia 1982
  • Miejsce: Oldham
  • Turniej: Lada Classic

Warto jednak dopowiedzieć, że współcześnie nie mówi się o jednym rekordziście świata w kategorii 147, ponieważ wynik ten osiągnęło już wielu zawodników. Znacznie częściej rozróżnia się:

  • pierwszy oficjalny maksymalny break,
  • najszybszy maksymalny break,
  • najwięcej maksymalnych breaków w karierze,
  • najwyższy break w mistrzostwach świata,
  • najwyższy break w historii z użyciem wolnej bili.

Najważniejsze rekordy świata w snookerze – stan historyczny i obowiązujący

Kategoria Rekordzista Rekord Data ustanowienia Miejsce / zawody Status
Najwyższy standardowy break Wielu zawodników 147 Po raz pierwszy oficjalnie szeroko uznany: 11.01.1982 Steve Davis, Lada Classic, Oldham Oficjalny maksymalny break
Najwyższy break w szczególnych okolicznościach Jamie Cope 155 2005 Turniej kwalifikacyjny / frame z wolną bilą Uznawany historycznie, ale nie jako standardowy rekord 147
Najszybszy maksymalny break Ronnie O’Sullivan 147 w 5 min 8 s 21.04.1997 Mistrzostwa świata, Crucible Theatre, Sheffield Oficjalny rekord czasu
Najwięcej oficjalnych maksymalnych breaków w karierze Ronnie O’Sullivan 15 rekord śrubowany w erze zawodowej Zawody rankingowe i oficjalne turnieje WST Oficjalny rekord zawodowej kariery
Najwyższy break w finale mistrzostw świata Mark Williams 139 2000 Finał mistrzostw świata, Sheffield Oficjalny rekord mistrzostw świata – finał

Co dokładnie oznacza rekord świata w snookerze?

Snooker nie prowadzi jednej, uniwersalnej tabeli „rekordów świata” w sensie identycznym jak dyscypliny mierzone czasem lub odległością. Z tego powodu pod hasłem rekord świata snooker najczęściej kryją się trzy różne pytania:

  • jaki jest najwyższy możliwy break w standardowym framie,
  • kto zagrał najwięcej maksymalnych breaków,
  • jaki jest najbardziej niezwykły wynik punktowy w jednym podejściu.

W klasycznych warunkach najwyższy break wynosi 147. Składa się na niego wbicie wszystkich 15 czerwonych bil z 15 czarnymi, a następnie wszystkich kolorów w kolejności końcowej. Taki wynik jest od dekad złotym standardem największej perfekcji przy stole.

Wyższy wynik, czyli 148–155, może teoretycznie pojawić się tylko wtedy, gdy przed rozpoczęciem właściwego breaka zawodnik otrzyma wolną bilę po faulu rywala. Dlatego 155 Jamiego Cope’a nie zmienia faktu, że oficjalny standardowy maksymalny break to nadal 147.

Jaki rekord obowiązywał wcześniej?

Zanim padł pierwszy oficjalnie uznany telewizyjny maksymalny break Steve’a Davisa w 1982 roku, najwyższe breaki w snookerze rosły stopniowo wraz z profesjonalizacją dyscypliny. Historycznie przełomem był już sam fakt dojścia do 147 w oficjalnych realiach zawodowych i przy pełnej dokumentacji turniejowej.

Jeżeli traktować temat dosłownie jako historię najwyższego breaka, to wcześniejsze rekordy miały charakter przejściowy: zawodnicy poprawiali lokalne i turniejowe najlepsze wyniki, ale to dopiero 147 ustaliło ostateczny pułap standardowego frame’a. W tym sensie wcześniejszy rekord obowiązujący przed 147 był po prostu niższy od maksymalnego, lecz dziś w praktyce historycznej najważniejsze jest to, kto pierwszy osiągnął pełne 147 w oficjalnych warunkach uznawanych przez zawodowy snooker.

Steve Davis i pierwszy wielki przełom

Steve Davis zajmuje w historii snookera miejsce szczególne, ponieważ to jego 147 z Lada Classic 1982 stało się jednym z kamieni milowych profesjonalnej ery. Break miał ogromne znaczenie nie tylko sportowe, ale i medialne. Pokazał, że maksymalny break nie jest już wyłącznie teoretyczną możliwością, lecz realnym osiągnięciem w największych turniejach.

To właśnie od tego momentu rekordy świata w snookerze zaczęły być śledzone znacznie uważniej, a liczba maksymalnych breaków stopniowo rosła wraz z poziomem gry, jakością stołów, przygotowaniem mentalnym zawodników i intensywnością profesjonalnego kalendarza.

Ronnie O’Sullivan i rekordy, które zdefiniowały nowoczesny snooker

Choć 147 nie należy dziś do jednego zawodnika, to w praktyce nowoczesne rekordy świata – snooker w ogromnym stopniu kojarzą się z Ronniem O’Sullivanem. Anglik jest rekordzistą w liczbie oficjalnych maksymalnych breaków w zawodowej karierze oraz autorem najszybszego 147 w historii telewizyjnego snookera.

21 kwietnia 1997 roku w Crucible Theatre w Sheffield O’Sullivan zagrał maksymalnego breaka w czasie 5 minut i 8 sekund. Ten wynik do dziś pozostaje symbolem nie tylko skuteczności, lecz także niespotykanego tempa przy zachowaniu pełnej precyzji. Na tle historii dyscypliny to jeden z najbardziej rozpoznawalnych rekordów w ogóle.

Drugim wielkim osiągnięciem O’Sullivana jest 15 oficjalnych maksymalnych breaków w karierze zawodowej. To rekord, który najlepiej pokazuje jego powtarzalność na absolutnie najwyższym poziomie. Dla porównania, wielu znakomitych mistrzów kończyło kariery z pojedynczym 147 albo bez żadnego maksymalnego breaka.

Czy wynik 155 Jamiego Cope’a został oficjalnie uznany?

Tak, wynik 155 Jamiego Cope’a jest uznawany historycznie jako najwyższy break możliwy według przepisów po wolnej bili, ale nie funkcjonuje jako standardowy rekord świata równoważny klasycznemu 147. To bardzo ważne rozróżnienie.

Układ wyglądał następująco: po faulu rywala zawodnik otrzymał wolną bilę, potraktował kolor jako dodatkową „czerwoną”, po czym dobudował pełne standardowe 147. W ten sposób suma mogła wzrosnąć do 155. Jest to zatem najwyższy break w wyjątkowych warunkach regulaminowych, a nie nowy pułap standardowego maksymalnego breaka.

W oficjalnych statystykach World Snooker Tour maksymalne breaki nadal liczone są jako 147, dlatego rekord świata w najpowszechniejszym rozumieniu nie został przez 155 formalnie „zastąpiony”.

Rekordy świata w snookerze na tle historii dyscypliny

Historia snookera pokazuje, że rekordy nie zawsze polegają na samym podnoszeniu liczby punktów. Ponieważ standardowy limit breaka zasadniczo kończy się na 147, rozwój dyscypliny widać raczej w:

  • częstotliwości maksymalnych breaków,
  • tempie ich budowania,
  • liczbie 147 osiąganych przez jednego zawodnika,
  • rekordach turniejowych i mistrzowskich.

W starszych dekadach 147 było wydarzeniem niemal sensacyjnym. Dziś nadal pozostaje osiągnięciem elitarnym, ale w zawodowym snookerze zdarza się częściej niż dawniej. Wynika to z wyższego poziomu taktyki, lepszego przygotowania stołów, większej liczby meczów rankingowych i rosnącej głębi całej czołówki.

Mimo tego inflacja wartości 147 nie nastąpiła. Maksymalny break nadal jest miarą absolutnej kontroli nad framem, a rekordy z nim związane wciąż mają ogromne znaczenie symboliczne. Szczególnie ważne pozostają:

  • pierwsze 147 Steve’a Davisa,
  • najszybsze 147 Ronniego O’Sullivana,
  • rekord kariery O’Sullivana w liczbie maksymalnych breaków,
  • historyczne 155 Jamiego Cope’a jako rekord specjalnego przypadku.

Najważniejsze przełomy w historii rekordów snookera

Rok Rekordzista Wynik Zawody / miejsce Znaczenie
1982 Steve Davis 147 Lada Classic, Oldham Pierwszy szeroko uznany telewizyjny maksymalny break w zawodowym snookerze
1997 Ronnie O’Sullivan 147 w 5:08 Mistrzostwa świata, Sheffield Najszybszy maksymalny break w historii
2000 Mark Williams 139 Finał MŚ, Sheffield Najwyższy break w finale mistrzostw świata
2005 Jamie Cope 155 Frame z wolną bilą Najwyższy break w szczególnych okolicznościach przepisów

Dlaczego nie ma jednego „rekordzisty świata” za 147?

W przeciwieństwie do rekordu biegu na 100 metrów czy skoku wzwyż, w snookerze maksymalny break ma stały pułap. Gdy kolejni zawodnicy osiągają 147, nie poprawiają rekordu liczbowo, lecz wyrównują najwyższy możliwy wynik. Dlatego mówi się raczej o autorach maksymalnych breaków niż o jednym rekordziście świata z lepszym numerem.

Z perspektywy statystyk większe znaczenie mają dziś rekordy typu:

  • kto zrobił to pierwszy,
  • kto zrobił to najszybciej,
  • kto zrobił to najczęściej,
  • kto zrobił to na największej scenie, np. w mistrzostwach świata.

FAQ

Jaki jest aktualny rekord świata w snookerze?

Jeśli chodzi o standardowy najwyższy break, aktualny rekord świata w snookerze wynosi 147 punktów. To maksymalny break możliwy do osiągnięcia w normalnym framie bez wolnej bili.

Kto jest rekordzistą świata w snookerze?

W kategorii standardowego breaka 147 nie ma jednego wyłącznego rekordzisty, ponieważ wynik ten osiągnęło wielu zawodników. Historycznie pierwszy oficjalnie szeroko uznany telewizyjny 147 zagrał Steve Davis, a rekord liczby oficjalnych maksymalnych breaków w karierze należy do Ronniego O’Sullivana.

Jaki dokładnie wynik osiągnięto?

Najwyższy standardowy wynik w jednym podejściu to 147. W szczególnych okolicznościach po wolnej bili najwyższy historycznie odnotowany break wyniósł 155, a jego autorem był Jamie Cope.

Kiedy i gdzie ustanowiono pierwszy wielki rekord 147?

Steve Davis zagrał swój słynny maksymalny break 11 stycznia 1982 roku podczas Lada Classic w Oldham.

Czy wynik 155 został oficjalnie uznany?

Tak, 155 Jamiego Cope’a jest uznawane historycznie jako najwyższy break osiągnięty przy wykorzystaniu wolnej bili po faulu przeciwnika. Nie zastępuje jednak oficjalnego standardowego rekordu 147.

Jaki był poprzedni rekord przed 147?

Przed pierwszym oficjalnie uznanym 147 obowiązywały niższe najlepsze breaki, ale to właśnie osiągnięcie pełnego maksymalnego breaka ustanowiło ostateczny standard dla klasycznego frame’a. W praktyce historia snookera podkreśla bardziej moment dojścia do 147 niż jedną powszechnie używaną wartość bezpośrednio poprzedzającą ten wynik.

Jak długo obowiązuje rekord 147 w snookerze?

147 jako najwyższy standardowy break obowiązuje od momentu, gdy został osiągnięty w oficjalnej rywalizacji i do dziś nie może zostać poprawiony w zwykłych warunkach gry. Można go jedynie wyrównać.

Kto ma najwięcej maksymalnych breaków w historii zawodowego snookera?

Rekord należy do Ronniego O’Sullivana, który zbudował 15 oficjalnych maksymalnych breaków w zawodowej karierze. To jeden z najważniejszych rekordów nowoczesnego snookera.

Rekordy świata – snooker najlepiej rozumieć więc nie jako jedną liczbę, ale jako zestaw najważniejszych osiągnięć wokół breaka maksymalnego. Standardowy rekord pozostaje niezmienny i wynosi 147, historyczny punkt odniesienia dał Steve Davis, rekord szybkości i liczby maksymalnych breaków należy do Ronniego O’Sullivana, a wyjątkowe 155 Jamiego Cope’a funkcjonuje jako osobny, specjalny rozdział w historii dyscypliny. Na tle dziejów snookera to właśnie te wyniki najpełniej opisują granice perfekcji przy zielonym stole.